Пәйғәмбәрниң азаплинишлири

1 Мениң һалимға вай! Чүнки мән худди яздики мевиләр жиғилип,

Үзүм һосулидин кейинки васаңдин кейин ач қалған бирисигә охшаймән,

Йегидәк сапақ йоқтур;

Җеним тәшна болған тунҗа әнҗир йоқтур!

2 Ихласмән киши зиминдин йоқап кәтти,

Адәмләр арисида дурус бирисиму йоқтур;

Уларниң һәммиси қан төкүшкә пайлимақта,

Һәр бири өз қериндишини тор билән овлайду.■

3 Рәзилликни пухта қилиш үчүн,

Икки қоли униңға тәйярланған;

Әмир «инъам»ни сорайду,

Сорақчиму шундақ;

Мөтивәр җанаб болса өз җениниң нәпсини ашкарә ейтип бериду;

Улар җәм болуп рәзилликни тоқушмақта.□ ■

4 Уларниң әң есили худди җиғандәк,

Әң дуруси болса, шохилиқ тосуқтин бәттәрдур.

Әнди күзәтчилириң қорқуп күткән күн,

Йәни Худа саңа йеқинлап җазалайдиған күни йетип кәлди;

Уларниң алақзадә болуп кетидиған вақти һазир кәлди.□

5 Үлпитиңгә ишәнмә,

Җан достуңға таянма;

Ағзиңниң ишигини қучиғиңда ятқучидин йепип жүр.

6 Чүнки оғул атисиға беһөрмәтлик қилиду,

Қиз анисиға,

Келин қейн анисиға қарши қозғилиду;

Кишиниң дүшмәнлири өз өйидики адәмлиридин ибарәт болиду.■

7 Бирақ мән болсам, Пәрвәрдигарға қарап үмүт бағлаймән;

Ниҗатимни бәргүчи Худани күтимән;

Мениң Худайим маңа қулақ салиду.

Ахирқи заман тоғрилиқ үмүт — Худаниң «қалдиси» сөз қилиду

8 Маңа қарап хуш болуп кәтмә, и дүшминим;

Гәрчә мән жиқилип кәтсәмму, йәнә қопимән;

Қараңғулуқта олтарсам, Пәрвәрдигар маңа йоруқлуқ болиду.□

9 Мән Пәрвәрдигарниң ғәзивигә чидап туримән —

Чүнки мән Униң алдида гуна садир қилдим —

У мениң дәвайимни сорап, мән үчүн һөкүм чиқирип жүргүзгичә күтимән;

У мени йоруқлуққа чиқириду;

Мән Униң һәққанийлиғини көримән.■

10 Вә мениң дүшминим буни көриду,

Шуниң билән маңа: «Пәрвәрдигар Худайиң қени» дегән аялни шәрмәндилик басиду;

Мениң көзүм униң мәғлубийитини көриду;

У кочидики патқақтәк дәссәп чәйлиниду.■

Худаниң җавави

11 — Сениң там-сепиллириң қурулидиған күнидә,

Шу күнидә саңа бекитилгән пасилиң жирақларға йөткилиду.

12 Шу күнидә улар йениңға келиду;

— Асурийәдин, Мисир шәһәрлиридин,

Мисирдин Әфрат дәриясиғичә, деңиздин деңизғичә вә тағдин тағғичә улар йениңға келиду.

13 Бирақ йәр йүзи болса өзиниң үстидә туруватқанлар түпәйлидин,

Йәни уларниң қилмишлириниң мевиси түпәйлидин харабә болиду. ■

Худаниң «қалдиси»ниң дуаси

14 — Өз хәлқиңни, йәни орманда, Кармәл оттурисида ялғуз туруватқан Өз мирасиң болған падини,

Таяқ-һасаң билән озуқландурғайсән;

Қедимки күнләрдикидәк,

Улар Башан һәм Гилеад чимәнзарлирида қайтидин озуқлансун!□ ■

Худаниң җавави

15 — Сән Мисир зиминидин чиққан күнләрдә болғандәк,

Мән уларға карамәт ишларни көрситип беримән.■

16 Әлләр буни көрүп барлиқ һәйвисидин хиҗил болиду;

Қолини ағзи үстигә япиду,

Қулақлири гас болиду;

17 Улар иландәк топа-чаңни ялайду;

Йәр йүзидики өмилигүчиләрдәк өз төшүклиридин титригән пети чиқиду;

Улар қорқуп Пәрвәрдигар Худайимизниң йениға келиду,

Вә сениң түпәйлиңдинму қорқиду.■

18 Қәбиһликни кәчүридиған,

Өз мираси болғанларниң қалдисиниң итаәтсизлигидин өтидиған Тәңридурсән,

У аччиғини мәңгүгә сақлавәрмәйду,

Чүнки У меһир-муһәббәтни хошаллиқ дәп билиду.

Ким саңа тәңдаш илаһдур?□ ■

19 — У йәнә бизгә қарап ичини ағритиду;

Қәбиһликлиримизни У дәссәп чәйләйду;

Сән уларниң барлиқ гуналирини деңиз тәглиригә ташлайсән.

20 — Сән қедимки күнләрдин бери ата-бовилиримизға қәсәм қилған һәқиқәт-садақәтни Яқупқа,

Өзгәрмәс муһәббәтни Ибраһимға йәткүзүп көрситисән.

■7:2 Зәб. 11:1-3; Һош. 4:1

□7:3 «Мөтивәр җанаб болса өз җениниң нәпсини ашкарә ейтип бериду» — «мөтивәр җабаб» бәлким падишани васитилик көрситиду.

■7:3 Мик. 2:1; 3:11

□7:4 «Уларниң әң есили худди җиғандәк, әң дуруси болса, шохилиқ тосуқтин бәттәрдур» — «әң есили» адаләтни бурмилимайду, пәқәт униңға тосалғу болиду! «Худа саңа йеқинлап җазалайдиған күни...» — ибраний тилида «сениң йоқлинидиған күнүң» дейилиду.

■7:6 Әз. 22:7; Мат. 10:21, 35, 36; Луқа 12:53

□7:8 «Маңа қарап хуш болуп кәтмә, и дүшминим;...» — мошу йәрдики «дүшминим» һәм 10-айәттики «у» дегәнләр «аялчә род»та кәлгән болғачқа, бешарәт Йерусалимниң Асурийәгә гәп қилғанлиғини, яки болмиса ахирқи замандики дүшмини Бабилға гәп қилидиғанлиғини көрсәтсә керәк.

■7:9 Зәб. 9:6-8; Зәб. 42:1-2; Йәр. 50:34

■7:10 Зәб. 78:10; 113:10; Йо. 2:17

■7:13 Йәр. 21:14

□7:14 «... орманда, Кармәл оттурисида ялғуз туруватқан өз мирасиң болған пада...» — «Кармәл» болса Исраилниң әң барақсан, әң есил орманлиқ райони.

■7:14 Мик. 5:3

■7:15 Йо. 2:26

■7:17 Зәб. 71:9; Йәш. 49:32

□7:18 «Ким Саңа тәңдаш Илаһдур?» — «Микаһ» дегән исим, ибраний тилида «ким Худаға тәңдаш?» дегән мәнидә.

■7:18 Мис. 34:6, 7; Зәб. 102:9