1 Мана, «уни бойсундуримән» дегән һәр қандақ үмүт беһудиликтур;

Һәтта уни бир көрүпла, үмүтсизлинип йәргә қарап қалиду әмәсму?

2 Униң җениға тегишкә петиналайдиған һеч ким йоқтур;

Ундақта Мениң алдимда турмақчи болған кимдур?□

3 Асман астидики һәммә нәрсә Мениң турса,

Мениң алдимға ким келип «маңа тегишлигини бәргинә» дәп баққан екән,

Мән униңға қайтурушқа тегишликму?□ ■

4 Левиатанниң әзалири,

Униң зор күчи,

Униң түзүлүшиниң гөзәллиги тоғрилиқ,

Мән сүкүт қилип туралмаймән.

5 Ким униң савутлуқ тонини салдуруветәлисун?

Ким униң қош еңиги ичигә киривалалисун?□

6 Ким униң йүз дәрвазилирини ачалалисун?

Униң чишлири әтрапида вәһимә ятиду.

7 Қасирақлириниң сәплири униң пәхридур,

Улар бир-биригә чиң чаплаштурулғанки,□

8 Бир-биригә шамал кирмәс йеқин туриду.

9 Уларниң һәр бири өз һәмраһлириға чаплашқандур;

Бир-биригә зич йепиштурулған, һеч айрилмастур.

10 Униң чүшкүрүшлиридин нур чақнайду,

Униң көзлири сәһәрдики қапақтәктур.

11 Униң ағзидин отлар чиқип туриду;

От учқунлири сәкрәп чиқиду.

12 Қомуш гүлханға қойған қайнаватқан қазандин чиққан һордәк,

Униң бурун төшүгидин түтүн чиқип туриду;

13 Униң нәпәси көмүрләрни туташтуриду,

Униң ағзидин бир ялқун чиқиду.

14 Бойнида зор күч ятиду,

Вәһимә униң алдида сәкришип ойнайду.

15 Униң әтлири қат-қат бирләштүрүлүп чиң туриду;

Үстидики қасирақлири йепиштурулуп, мидирлимай туриду.

16 Униң жүриги бәәйни таштәк мустәһкәм туриду,

Һәтта түгмәнниң асти тешидәк мәзмут туриду.

17 У орнидин қозғалса, палванларму қорқуп қалиду;

Униң толғинип шавқунлишидин алақзадә болуп кетиду.□

18 Бириси қилични униңға тәккүзсиму, һеч үнүми йоқ;

Нәйзә, атарнәйзә вә яки чаңгақ болсиму бәрибир үнүмсиздур.

19 У төмүрни самандәк,

Мисни пор яғачтәк чағлайду.

20 Оқя болса уни қорқитип қачқузалмайду;

Салға ташлири униң алдида пахалға айлиниду.

21 Тоқмақларму пахалдәк һеч немә һесапланмайду;

У нәйзә-шәшбәрниң тәңлинишигә қарап күлүп қойиду.□

22 Униң асти қисми болса өткүр сапал парчилиридур;

У лай үстигә чоң тирна билән татилиғандәк из қалдуриду.□

23 У деңиз-океанларни қазандәк қайнитиветиду;

У деңизни қазандики мәлһәмдәк варақшитиду;

24 У маңса маңған йоли пақирайду;

Адәм бужғунларни көрүп чоңқур деңизни аппақ чачлиқ бовай дәп ойлап қалиду.

25 Йәр йүзидә униң тәңдиши йоқтур,

У һеч қорқмас яритилған.

26 У бүйүкләрниң һәр қандиқиға җүръәт билән нәзәр селип, қорқмайду;

У барлиқ мәғрур һайванларниң падишасидур». □

□41:2 «Униң җениға тегишкә петиналайдиған һеч ким йоқтур; ундақта Мениң алдимда турмақчи болған кимдур?» — левиатан инсанға үгитидиған әң улуқ иш Худаниң Өз һәйвисини гәвдиләндүрүштур; инсанлар левиатанниң улуқлуғини һәм тилсим көркәмлигигә қарап Худадин әйминиши керәктур. Оқурмәнләрниң «қошумчә сөз»имизни көрүшини үмүт қилимиз.

□41:3 «Мениң алдимға ким келип «маңа тегишлигини бәргинә» дәп баққан екән» — башқа бир хил тәрҗимиси: «маңа ким авал бир нәрсә бәргән екән, андин «маңа тегишлигини бәргинә» дәп баққан екән?».

■41:3 Мис. 19:5; Қан. 10:14; Зәб. 23:1; 49:12; Рим. 11:35; 1Кор. 10:26, 28

□41:5 «...Ким униң қош еңиги ичигә киривалалисун?» — башқа нәччә хил тәрҗимилири бар, мәсилән: — «...Ким униң икки қур чишлири ичигә киривалалисун?» яки «...Ким униңға жүгәнни йеқинлаштуралисун?».

□41:7 «Қасирақлириниң сәплири униң пәхридур, улар бир-биригә чиң чаплаштурулғанки...» — башқа бир хил тәрҗимиси: «Униң пүтүн дүмбиси қасирақлардур, улар бир-биригә чиң чаплаштурулғанки...»

□41:17 «Униң толғинип шавқунлишидин алақзадә болуп кетиду» — башқа бир нәччә хил тәрҗимилири учриши мүмкин.

□41:21 «шәшбәр» — беши тикәндәк болған узун бир хил нәйзә.

□41:22 «Униң асти қисми болса өткүр сапал парчилиридур» — яки «Униң асти қисми болса, бәәйни қийиқ ташлардур».

□41:26 «У барлиқ мәғрур һайванларниң падишасидур» — башқа бир хил тәрҗимиси: «У барлиқ мәғрур болғучиларниң падишасидур». Оқурмәнләрниң левиатандин алған савақлар тоғрилиқ «қошумчә сөз»дики сөһбитимизни көрүшини үмүт қилимиз.