142

142-كۈي •••• يار-يۆلەكسىزلىكتىكى دۇئا

1 داۋۇت غاردا يوشۇرۇنۇپ تۇرغان ۋاقىتتا يازغان «ماسقىل»: ــ

مەن پەرۋەردىگارغا ئاۋازىمنى ئاڭلىتىپ نالە-پەرياد كۆتۈرىمەن؛

پەرۋەردىگارغا ئاۋازىم بىلەن يېلىنىمەن؛□

2 ئۇنىڭ ئالدىدا داد-زارلىرىمنى تۆكىمەن؛

ئۇنىڭغا ئاۋارىچىلىكىمنى ئېيتىمەن.

3 روھىم ئىچىمدە تۈگىشەي دەپ قالغاندا،

شۇ چاغدا باسقان يولۇمنى بىلگەنسەن؛

مەن ماڭغان يولدا ئۇلار ماڭا قىلتاق سالدى.■

4 ئوڭ يېنىمغا قاراپ باققايسەن؛

ئەتراپىمدا مېنى تونۇيدىغان ئادەم يوقتۇر؛

پاناھگاھ يوقاپ كەتتى؛

ھېچ ئادەم جېنىمغا كۆيۈنمەيدۇ.

5 مەن ساڭا پەرياد كۆتۈردۈم، ئى پەرۋەردىگار؛

ساڭا: «سەن مېنىڭ باشپاناھىمسەن،

تىرىكلەرنىڭ زېمىنىدا بولغان نېسىۋەمدۇرسەن» ــ دېدىم.■

6 مېنىڭ پەريادىمغا قۇلاق سالغايسەن؛

چۈنكى مەن ئىنتايىن خاراب ئەھۋالغا چۈشۈرۈلدۇم؛

مېنى قوغلىغۇچىلىرىمدىن قۇتۇلدۇرغايسەن؛

چۈنكى ئۇلار مەندىن كۈچلۈكتۇر.■

7 سېنىڭ نامىڭنى تەبرىكلىشىم ئۈچۈن،

جېنىمنى تۈرمىدىن چىقارغايسەن؛

ھەققانىيلار ئەتراپىمدا ئولىشىدۇ؛

چۈنكى سەن ماڭا زور مېھرىبانلىق كۆرسىتىسەن.

□142:1 «داۋۇت غاردا يوشۇرۇنۇپ تۇرغان ۋاقىتتا يازغان «ماسقىل»: ــ....» ــ داۋۇت پەيغەمبەر سائۇل پادىشاھتىن قېچىپ، ئىككى قېتىم غاردا يوشۇرۇنغان ۋاقتىدىكى ۋەقەلەر «تەۋرات، «1سام.» 22- ھەم 24-بابتا يېزلىغان.

■142:3 زەب. 77‏:3

■142:5 زەب. 16‏:5

■142:6 زەب. 41‏:2؛ 79‏:8؛ 116‏:6